ΑΝ ΣΥΝΑΝΤΙΟΜΑΣΤΑΝ ΞΑΝΑ | 23 τόση θραύση όση νομίζεις». Ψέματα. «Υπάρχουν άπειροι τύποι εξίσου εμφανίσιμοι μ’ εσένα». «Αχά! Οπότε θεωρείς ότι είμαι εμφανίσιμος». Γαμώτο. «Μόνο από εξωτερική άποψη». «Εεε, αυτό σημαίνει το εμφανίσιμος». «Έχω πιο σημαντικά πράγματα να κάνω από το να κάθομαι εδώ και να διαφωνώ μαζί σου. Οπότε αν…» «Όπως να διαβάζεις καταθλιπτικούλια μυθιστορήματα;» Ο Μπλέικ έδειξε τη σακούλα που κρατούσε. Το εξώφυλλο από το Ημερολόγιο φαινόταν καθαρά μέσα από το πλαστικό. «Δεν περιμένω να καταλάβεις, αλλά πρόκειται για μια εξαιρετική ερωτική ιστορία», αποκρίθηκε η Φάρα ξεφυσώντας. «Ε, όπως τη βρίσκει κανείς. Δεν έχω κάτι ενάντια στις ερωτικές ιστορίες. Επιπλέον, αν ψάχνεσαι να κάνεις κάτι εκτός από το να τσακώνεσαι μαζί μου, έχω μερικές ιδέες». Η φωνή του έσταζε πρόκληση. «Εσύ, εγώ, το δωμάτιό μου – τέλεια ερωτική ιστορία». Η Φάρα ρουθούνισε. «Ούτε στα πιο τρελά σου όνειρα. Δεν είσαι ο τύπος μου». «Είμαι ο τύπος όλων». Η Φάρα δεν μπήκε στον κόπο να δώσει αξία στην υπεροψία του απαντώντας του. Τον προσπέρασε και ανέβηκε τις σκάλες. «Εύχομαι σ’ εσένα και στο εγώ σου καλό βράδυ», πέταξε. «Με το εγώ μου πάντα περνάμε καλά το βράδυ. Α, και πού ’σαι», φώναξε πίσω της, «δεν μου αρέσει καθόλου που βλέπω ότι φεύγεις, αλλά μου αρέσει πολύ που σε παρατηρώ καθώς απομακρύνεσαι». Η Φάρα έσφιξε τα χείλη της, προσπαθώντας να μη χαμογελάσει με τη σκόπιμα κλισέ ατάκα του. Ο Μπλέικ Ράιαν μάλλον είχε καλύτερη αίσθηση του χιούμορ απ’ ό,τι περίμενε η Φάρα, αλλά όχι τη στόφα του πρωταγωνιστή.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTk1OTAxMA==