Λάμψη στο σκοτάδι

Ο ΜΠΛΕ ΑΕΡΟΣΥΜΠΙΕΣΤΗΣ: ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΦΡΙΚΗΣ ΤΟΥ ΣΤΙΒΕΝ ΚΙΝΓΚ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΗΤΑΝ ψηλό, με μια εκπληκτική επικλινή πλακοσκεπή. Καθώς το προσέγγιζε ανηφορίζοντας από τον παραλιακό δρό- μο, ο Τζέραλντ Νέιτλι σκεφτόταν ότι ήταν σχεδόν μια χώρα από μόνο του, ένα γεωγραφικό ανάγλυφο σε μικρογραφία. Η σκεπή ανεβοκατέβαινε σε διάφορες γωνίες πάνω από το κε- ντρικό κτίριο και τις δύο ασυνήθιστα διατεταγμένες πτέρυγές του · το κλειστό, σε σχήμα μανιταριού παρατηρητήριο στην κορυφή του οικοδομήματος είχε θέα στη θάλασσα και περι- τριγυριζόταν από έναν ανοιχτό, προστατευμένο με κάγκελα διάδρομο · η μπροστινή βεράντα, που έβλεπε στους αμμόλο- φους και στον θαμπό, σεπτεμβριάτικο θαμνώνα ήταν μακρύ- τερη από πούλμαν και κλεισμένη με σήτα. Η απότομη κλίση της στέγης έδινε στον Τζέραλντ την εντύπωση ότι το σπίτι, ορθωμένο απειλητικά από πάνω του, τον κοίταζε σμίγοντας με αυστηρότητα τα φρύδια. Ένα σπίτι σαν Βαπτιστής παππούς. Πήγε στην μπροστινή βεράντα και, ύστερα από μια στιγμή δισταγμού, πέρασε την εξωτερική πόρτα με τη σήτα και προ- χώρησε στην κυρίως, με τον φεγγίτη στο κέντρο της. Μόνο μια ψάθινη πολυθρόνα, μια σκουριασμένη κούνια βεράντας κι ένα παλιό, πεταμένο καλάθι του πλεξίματος τον είδαν να περνάει. Αράχνες είχαν πλέξει μετάξι ψηλά στις σκοτεινιασμένες γω- νιές. Ο Τζέραλντ χτύπησε την πόρτα. Του αποκρίθηκε σιωπή, κατοικημένη σιωπή. Ετοιμαζόταν να ξαναχτυπήσει, όταν μια πολυθρόνα κάπου στο εσωτερικό

RkJQdWJsaXNoZXIy NTg2Njg=