Αγνοούμενη - page 13

17
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
ρα είχε παραβιάσει ένα από τα όριά του.
Εντάξει, κατάλαβα
,
σκέφτηκε, και συγκεντρώθηκε πάλι στη μετάθεση.
«Ένας από μας θα καταλήξει να δουλεύει έξω απ’ την πόλη
αν δεν αρχίσουμε να ρωτάμε μήπως υπάρχει αλλού κάποια θέ-
ση», του είπε. «Και απ’ τη στιγμή που ήρθα τελευταία στο τμή-
μα, το δίκαιο είναι να φύγω εγώ.»
Ο Άικ είχε σηκωθεί όρθιος κι έβγαζε το λουρί του σκύλου
από την τσέπη του σακακιού του. «Θα δούμε.» Ακουγόταν σαν
να μην το έπαιρνε ακόμη στα σοβαρά. «Κατεβαίνω κάτω ν’
αγοράσω ένα πακέτο τσιγάρα και να βγάλω βόλτα τον σκύλο.
Έλα, Τσάρλι.»
Τον άκουσε να σφυρίζει καθώς ξεμάκραινε στον διάδρομο.
Μάλλον ήταν κάποιο τραγούδι του Νικ Κέιβ, αν και δεν το
αναγνώριζε.
1...,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12 14,15,16,17,18,19,20
Powered by FlippingBook