ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ
17
Η συμβολή του J. Ph. Fallmerayer στην «Ιστορία της
Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας» και όχι μόνο
O Τυρολέζος J. Ph. Fallmerayer το 1827 πήρε την ιστορία του
Σουηδού P. Afzelius,
15
τη διεύρυνε και έγραψε τη δική του
Ι-
στορία της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας
,
16
χωρίς όμως να
αναφέρει πουθενά τον P. W. Afzelius. Συνεχίζοντας στο πνεύμα
της απόκρυψης μιας προηγούμενης πηγής του Fallmerayer, ο
Peter Schreiner μετέφερε το έτος έκδοσης του έργου του
Afzelius από το 1824 στο 1826.
17
Η συμβολή όμως του J. Ph.
Fallmerayer έγκειται στο ότι ανακάλυψε ορισμένα έγγραφα,
όπως το έργο του Μιχαήλ Πανάρετου
Περί των Μεγάλων Κο-
μνηνών,
και πρόσθεσε πληροφορίες από πηγές στην τουρκική
και την αραβική γλώσσα.
Ταξίδεψε, μεταξύ άλλων, στη Θεσσαλονίκη, στο Άγιο Όρος,
στον Πόντο και επισκέφθηκε και την Αθήνα με τη συνοδεία
του Ρώσου στρατηγού Όστερμαν Τολστόι, όπως διαβάζουμε
στον
Ελληνικό Τηλέγραφο
της Βιέννης στις 31.1.1834. Έγινε
δεκτός και από τον βασιλιά Όθωνα, με τον οποίο συνομίλησε
επί μία ώρα, χωρίς να είναι κανείς άλλος παρών. Το περιεχόμε-
νο της συνομιλίας τους δεν έγινε γνωστό. Στα
Fragmente aus
dem Orient
18
αποσιωπά ότι συνοδευόταν από τον Ρώσο στρα-
τηγό Όστερμαν Τολστόι και ότι επισκέφθηκε τον βασιλιά Ό-
θωνα. Οι λόγοι είναι ευνόητοι: Προφανώς δέχτηκε δριμεία κρι-
τική από τον βασιλιά για τη θεωρία του περί εκσλαβισμού των
Ελλήνων και έτσι αποσιώπησε το γεγονός ο κρυψίνους Τυρο-
λέζος αποσπασματογράφος. Με βάση αυτή τη θεωρία, η ναζι-
στική Γερμανία προσπάθησε να δικαιολογήσει τα εγκλήματα
που διέπραξε στην Ελλάδα.
19
