22 | ANA HUANG δεν θυμόταν τα ονόματα ούτε των μισών απ’ όσους είχε γνωρίσει. «Είμαι η Φάρα». Πέρασε το χερούλι της πλαστικής σακούλας στον άλλο καρπό για να πιάσει το χέρι του. Η παλάμη του ήταν θερμή και σκληρή. Όταν την άγγιξε, ένα μικροσκοπικό αναπάντεχο σοκ διαπέρασε τις φλέβες της. «Η Φάρα από την Καλιφόρνια». Θα την είχε εκπλήξει λιγότερο αν είχε αρχίσει να της απαγγέλλει την Ιλιάδα στα αρχαία ελληνικά. «Το θυμάσαι». «Πώς θα μπορούσα να ξεχάσω;» Το βλέμμα του Μπλέικ σάρωσε το πρόσωπό της και στάθηκε στο στόμα της. Οι παλμοί της έγιναν πιο έντονοι. Ο Μπλέικ ήταν το αντίθετο από τον ιδανικό ερωτικό ήρωά της –ψηλός, μελαχρινός και γοητευτικός, ευαίσθητος, καλλιεργημένος και διαβασμένος–, όμως δεν μπορούσε να αρνηθεί το σεξ απίλ του. Έσταζε από μέσα του σαν μέλι. «Οπότε δεν χρειαζόταν να συστηθούμε». «Όχι». Έκανε ένα βήμα πιο κοντά της χωρίς να της αφήσει το χέρι. «Όμως έψαχνα μια δικαιολογία για να σε αγγίξω». Όχι, ο Μπλέικ δεν ήταν ο τύπος της, αν και όλα τα κορίτσια θα έλιωναν κάτω από το καυτό βλέμμα του. Η Φάρα δεν ήθελε να το παραδεχτεί, αλλά δεν αποτελούσε εξαίρεση. Ωστόσο, δεν σκόπευε να του το δείξει. Όσο προσπαθούσε να σκεφτεί μια έξυπνη απάντηση, ο Μπλέικ έσκυψε το κεφάλι του και της ψιθύρισε στο αυτί: «Ακόμα πιστεύεις ότι οι ατάκες μου είναι σαχλές;» Η Φάρα τράβηξε το χέρι της και αγνόησε το γέλιο του. Ο βαθύς, βελούδινος ήχος του κύλησε στο άδειο κλιμακοστάσιο και το γέμισε με την έντασή του. «Για να είμαι ειλικρινής, ναι, το πιστεύω», είπε με όση αξιοπρέπεια κατάφερε να επιστρατεύσει. «Δεν κάνεις πια και
RkJQdWJsaXNoZXIy MTk1OTAxMA==