Αν συναντιόμασταν ξανά

20 | ANA HUANG ντοκιμαντέρ του ESPN για τους πιο ταλαντούχους αθλητές κολεγίων της χώρας. Η συγκάτοικος που είχε πέρσι την είχε υποχρεώσει να το δει γιατί είχε εμμονή με τον πλέι μέικερ στην ομάδα μπάσκετ του Κόαστ Γιουνιβέρσιτι της Καλιφόρνια και χρειαζόταν κάποιον για να εκφράσει τον ενθουσιασμό της. Ήταν τα πιο βαρετά εβδομήντα πέντε λεπτά στη ζωή της, όμως οι περισσότεροι άντρες ήταν χάρμα οφθαλμών. Και κανείς δεν ήταν πιο κούκλος από τον Τεξανό που στεκόταν μπροστά της. Εκατόν ενενήντα εκατοστά μαυρισμένου δέρματος και λαξεμένων μυών, με χρυσαφένια μαλλιά, παγωμένα μπλε μάτια και ζυγωματικά που θα μπορούσαν να κόψουν πάγο. Δεν ήταν ο τύπος της, αλλά αδιαμφισβήτητα το αγόρι ήταν σέξι. Ο Μπλέικ ήταν ακριβώς όπως φανταζόταν η Φάρα τον Απόλλωνα όταν μάθαινε ελληνική μυθολογία στην πρώτη γυμνασίου. «Τι να πω, είσαι πολύ σκληρός». Ξεστόμισε τις λέξεις πριν προλάβει να συγκρατηθεί. Αποκλείεται να το είπα φωναχτά. Το κοκκίνισμα ταξίδεψε από το πρόσωπο σε όλο της το σώμα. Παρά τις προσευχές της, η άτιμη η γη δεν άνοιξε να την καταπιεί. Τώρα ανασηκώθηκε το άλλο φρύδι του Μπλέικ. «Εννοώ ότι το στέρνο σου είναι πολύ σκληρό. Τίποτε άλλο. Αν και είμαι σίγουρη ότι και το τίποτε άλλο θα σκλήραινε κι αυτό αν το ήθελε». Σκοτώστε με. Η υποψία θυμηδίας μετατράπηκε σε πονηρό χαμόγελο, αποκαλύπτοντας ένα ζευγάρι λακκάκια που θα έπρεπε να χαρακτηριστούν φονικά όπλα. «Και βέβαια θα μπορούσε», είπε εκείνος τραβώντας τις λέξεις. «Ιδίως όταν βρίσκομαι δίπλα σε κάποια τόσο όμορφη όσο εσύ».

RkJQdWJsaXNoZXIy MTk1OTAxMA==