ΑΝ ΣΥΝΑΝΤΙΟΜΑΣΤΑΝ ΞΑΝΑ | 17 νόταν συμπαθητική, και η Φάρα δεν είχε τη ενέργεια να της κάνει παζάρια. Έριξε μια ματιά στις επιλογές στα αγγλικά και κατέληξε στα αισθηματικά μυθιστορήματα: Τζέιν Όστεν, Νίκολας Σπαρκς, Τζότζο Μόις. Εντάξει, ο Σπαρκς και η Μόις γράφουν ερωτικές ιστορίες, όχι ρομάντζα, και πάλι όμως... Δεδομένης της ξηρασίας στην ερωτική της ζωή, η Φάρα θα βολευόταν με οποιουδήποτε είδους ερωτική σχέση, ακόμα και με αυτές που έχουν τραγικό τέλος. Εντάξει, ίσως όχι με θάνατο, αλλά με χωρισμό ή οτιδήποτε άλλο. Οτιδήποτε μπορούσε ν’ αποδείξει ότι ο τρελός έρωτας των βιβλίων υπάρχει και στην αληθινή ζωή. Έπειτα από ένα απογοητευτικό πρώτο έτος με μέτρια ραντεβού και αδέξια φασώματα, η Φάρα ήταν έτοιμη να εγκαταλείψει την πραγματικότητα και να ζήσει αποκλειστικά στον κόσμο της φαντασίας. «Θα πάρω αυτά». Ακούμπησε τα ροφήματα στο έδαφος για να πιάσει το Λογική και ευαισθησία (το αγαπημένο της), το Ημερολόγιο και το Πριν έρθεις εσύ. Τα είχε διαβάσει ήδη, όμως, τι στο καλό, δεν βλάπτει να ξαναδιαβάσεις ένα βιβλίο. Η Φάρα πλήρωσε την πωλήτρια, που την έλουσε στις ευχαριστίες, πριν στρέψει την προσοχή της στον επόμενο περαστικό. «Μέι νου!» Η πωλήτρια έκανε νόημα σε μια γυναίκα με μπλε φόρεμα. «Έλα, έλα». Η Φάρα πέρασε τη σακούλα με τα ψώνια στον καρπό της και σήκωσε τα ροφήματά της, ενώ η νεαρή γυναίκα απέκρουε την επιθετική πολιτική πώλησης της πωλήτριας. Η Φάρα επιτάχυνε το βήμα της ως την πανεπιστημιούπολη και φρόντισε να αποφύγει την οπτική επαφή με άλλους μικροπωλητές για να μην παρασυρθεί και αγοράσει ακόμα κάτι που δεν χρειαζόταν.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTk1OTAxMA==