16 | ANA HUANG Βγήκε από το μικροσκοπικό μαγαζί και επέστρεψε στην πανεπιστημιούπολη. Ο ήλιος έγερνε προς τη δύση του και έλουζε την πόλη με μια θερμή χρυσή λάμψη. Ποδηλάτες και μοτοσικλετιστές περνούσαν βολίδα, παλεύοντας με τα αυτοκίνητα για λίγο χώρο σ’ έναν στενό παράδρομο. Οι λαχταριστές μυρωδιές που ξεχύνονταν από τα εστιατόρια ανακατεύονταν με τις λιγότερο ευχάριστες από τα σκουπίδια και τη σκόνη από τις οικοδομές. Οι μικροπωλητές στον δρόμο φώναζαν στους περαστικούς, πουλώντας τα πάντα, από καπέλα και μαντίλια μέχρι βιβλία και DVD. Η Φάρα έκανε το λάθος να κοιτάξει στα μάτια μια πωλήτρια. «Μέι νου!» Όμορφο κορίτσι. Θα ήταν κολακευτικό αν η Φάρα δεν ήξερε ότι έναν τέτοιο χαιρετισμό τον ακολουθούσε επιθετική πώληση. «Έλα, έλα». Η ηλικιωμένη πωλήτρια της έκανε νόημα να πλησιάσει στον πάγκο της. «Από πού είσαι;» τη ρώτησε στα μανδαρινικά. Η Φάρα δίστασε πριν απαντήσει. «Αμερική». Μέι γκουό. Τράβηξε την τελευταία συλλαβή. Δεν ήταν σίγουρη αν η παραδοχή θα την έβλαπτε ή θα τη βοηθούσε. «Α, Αμερική. ΚΓΑ», είπε η πωλήτρια με νόημα. ΚΓΑ: Κινέζα Γεννημένη στην Αμερική. Η Φάρα το άκουγε συχνά τώρα τελευταία. «Έχω μερικά εξαιρετικά βιβλία στα αγγλικά». Η πωλήτρια μόστραρε ένα αντίτυπο του Eat, Pray, Love. «Μόνο είκοσι κουάι!» «Ευχαριστώ, αλλά δεν ενδιαφέρομαι». «Μήπως αυτό;» Η γυναίκα σήκωσε ένα μυθιστόρημα του Νταν Μπράουν. «Θα σου κάνω προσφορά. Τρία βιβλία με πενήντα κουάι!» Η Φάρα δεν χρειαζόταν καινούρια βιβλία, και πενήντα κουάι (γύρω στα επτά δολάρια) ήταν κάπως πολλά για φθηνές εκδόσεις παλιών βιβλίων. Όμως η ηλικιωμένη πωλήτρια φαι-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTk1OTAxMA==