Εν είδει προλόγου ΕΊΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΌ να πω ότι ο Ο Αλχημιστής είναι ένα βιβλίο συμβολικό, διαφορετικό από το Ημερολόγιο ενός Μάγου, που δεν ήταν προϊόν μυθοπλασίας. Αφιέρωσα στη μελέτη της Αλχημείας έντεκα χρόνια από τη ζωή μου. Η υπεραπλουστευτική ιδέα της μετατροπής μετάλλων σε χρυσό ή του Eλιξίριου της Mακροζωίας έμοιαζε πολύ σαγηνευτική για να περάσει απαρατήρητη από έναν αρχάριο στη μαγεία − και οφείλω να ομολογήσω ότι αυτό που με γοήτευε περισσότερο ήταν το δεύτερο. Προτού κατανοήσω και συναισθανθώ την παρουσία του Θεού, στη σκέψη ότι μια μέρα όλα απλώς θα τελείωναν βούλιαζα στην απόγνωση. Έτσι, ποντάροντας στην πιθανότητα να αποκτήσω ένα φίλτρο που θα παρέτεινε για αρκετά χρόνια την ύπαρξή μου, αφοσιώθηκα ψυχή τε και σώματι στην παρασκευή του. Ήταν μια εποχή μεγάλων κοινωνικών αλλαγών −αρχές του εβδομήντα− και ήταν δύσκολο να βρει κανείς σοβαρές εκδόσεις γύρω από το θέμα. Ξεκίνησα, όπως ο ένας από τους ήρωες του βιβλίου, να ξοδεύω τα λιγοστά χρήματα που είχα αγοράζοντας βιβλία από το εξωτερικό και εντρυφώντας στους πολύπλοκους συμβολισμούς. Έψαξα και βρήκα δυο τρεις ανθρώπους
RkJQdWJsaXNoZXIy MTk1OTAxMA==