ΤΟ ΠΑΓΩΜΕΝΟ ΠΟΤΑΜΙ 15 σφαλιστές, για να προστατευτούν από τον πρώιμο, αγριεμένο χειμώνα. Αλλά εκεί –στην όχθη του ποταμού, αν κοιτάξεις προσεκτικά– κάτι σκοτεινό και σβέλτο κινείται στο φως του φεγγαριού. Μια αλεπού. Διστακτικά, πατάει το ένα πόδι της στον πάγο. Και μετά το δεύτερο. Διστάζει, ξέρει πόσο ασταθής είναι ο ποταμός, πόσο λαχταρά να καταπιεί τα πάντα και να τα παρασύρει στα ανακατεμένα βάθη του. Αλλά ο πάγος είναι σταθερός και η αλεπού προχωράει προσεκτικά προς τον νεκρό. Πλησιάζει αργά προς το σημείο όπου κείτεται εκείνος, εγκλωβισμένος μέσα στον πάγο. Το έξυπνο, μικρό ζώο τον κοιτάζει, γέρνει το κεφάλι στο πλάι, αλλά εκείνος δεν ανταποδίδει το βλέμμα. Η αλεπού σηκώνει τη μύτη της προς τον ουρανό. Οσμίζεται τον κίνδυνο. Εισπνέει την έντονη μυρωδιά του πάγου και των πεύκων κατά μήκος του ποταμού και, πιο μακριά, μια ανεπαίσθητη μυρωδιά καπνού. Ικανοποιημένη, η αλεπού αρχίζει να αλυχτά.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTk1OTAxMA==