16 ΣΙΔΕΡΑΔΙΚΟ ΤΟΥ ΚΛΑΡΚ ΠΕΜΠΤΗ 26 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ «Μη φοβάσαι καθόλου», λέω στην Μπέτσι Κλαρκ. «Τόσα χρόνια που ξεγεννάω γυναίκες, δεν έχω χάσει ούτε μία μητέρα». Η νεαρή γυναίκα με κοιτάζει με μάτια διάπλατα ανοιχτά, ο ιδρώτας κυλάει στους κροτάφους της, κουνάει το κεφάλι της καταφατικά. Αλλά έχω την εντύπωση ότι δεν με πιστεύει. Ποτέ δεν με πιστεύουν. Όλες οι ετοιμόγεννες, μάλιστα, υποψιάζονται ότι βρίσκονται με το ένα πόδι στον τάφο. Είναι φυσιολογικό. Δεν νιώθω προσβεβλημένη. Μια γυναίκα δεν είναι ποτέ τόσο ευάλωτη όσο την ώρα που γεννάει. Ούτε τόσο δυνατή. Σαν πληγωμένο ζώο, στριμωγμένο και απελπισμένο, περνάει το μαρτύριό της είτε κουλουριασμένη είτε με εκρήξεις. Είναι τόσο μεγάλη η ταλαιπωρία για το σώμα, που κανονικά η γυναίκα θα πέθαινε. Θεωρητικά, κανένας άνθρωπος δεν θα επιβίωνε ύστερα από κάτι τέτοιο. Κι όμως, σαν από θαύμα, εκείνες τα καταφέρνουν, ξανά και ξανά. Έστειλαν τον Τζον Κάουαν –τον παραγιό του σιδηρουργού συζύγου της Μπέτσι– να με φέρει στο σπίτι τους πριν
RkJQdWJsaXNoZXIy MTk1OTAxMA==