Το ξόρκι

ERIN STERLING 14 «Θεά», είπε η Βίβι, πίνοντας άλλη μια γουλιά, «σε ικετεύουμε να μη χρησιμοποιήσει ποτέ τα λακκάκια του για κακό εις βάρος ανυποψίαστων κορασίδων». «Καλό», είπε η Γκουίν και μετά πρόσθεσε: «Θεά, σε ικετεύουμε να φροντίσεις να μην ξανακάνουν αυτό το πράγμα τα μαλλιά του. Ξέρεις για ποιο πράγμα μιλάμε». «Εννοείται ότι ξέρει». Η Βίβι κούνησε το κεφάλι της καταφατικά. «Θεά, σε ικετεύουμε να τον κάνεις έναν από εκείνους τους άντρες που νομίζουν ότι η κλειτορίδα βρίσκεται ακριβώς ένα εκατοστό πιο μακριά από το σημείο όπου βρίσκεται στην πραγματικότητα». «Διαβολικό, Βίβι. Αυτό θα πει μαύρη μαγεία». Το κεφάλι της γύριζε, αλλά δεν ένιωθε πια την καρδιά της τόσο κομματιασμένη. Χαμογέλασε κι έσκυψε πάνω από τον κύκλο, πιο κοντά στο κερί. «Μου ράγισες την καρδιά, Ρις Πενχάλοου», είπε. «Και σε καταριόμαστε. Εσένα και όλο το χαζό σόι σου». Η φλόγα του κεριού ξαφνικά υψώθηκε μέχρι πάνω, ξαφνιάζοντας τόσο πολύ τη Βίβι, που έριξε το ποτό της καθώς έκανε απότομα πίσω. Από τη θέση του στο κρεβάτι, ο σερ Πέρσιβαλ έβγαλε έναν συριστικό ήχο και κύρτωσε την πλάτη του. Η Γκουίν πετάχτηκε όρθια για να τον πάρει στην αγκαλιά της, αλλά πριν προλάβει, και τα δύο παράθυρα έκλεισαν μεμιάς και οι κουρτίνες σηκώθηκαν στον αέρα από τη δύναμη. Βγάζοντας μια μικρή κραυγή, η Βίβι σηκώθηκε και το πόδι της πάτησε στον κύκλο με το αλάτι. Όταν γύρισε για να κοιτάξει ξανά το κερί, η φλόγα του φαινόταν να έχει υψωθεί απίστευτα ψηλά, πιο ψηλά και από το ύψος της Γκουίν, και μετά έσβησε απότομα. Όλα ήταν ήσυχα και ακίνητα, με εξαίρεση τον σερ Πέρσιβαλ, που ακόμη σύριζε και έφτυνε υποχωρώντας προς τα

RkJQdWJsaXNoZXIy MTk1OTAxMA==