LYNN PAINTER 16 «Μεσαία», είπε ο Κρις, και μετά πετάχτηκε η Ροξ λέγοντας «Πράγμα που είναι καλό, γιατί πολύ μεγάλη θα σήμαινε ένα ηλίθιο χνουδωτό ζωάκι, και πολύ μικρή κουπόνι για δωρεάν αγκαλιές. Η μεσαία τσάντα είναι καλό σημάδι. Η μεσαία τσάντα είναι ό,τι καλύτερο». Γέλασα. Ο ενθουσιασμός τους με χαροποιούσε γιατί μέχρι πρόσφατα ήταν εναντίον του Τζος. Έλεγαν ότι φερόταν σαν να ήταν καλύτερος απ’ όλους τους άλλους, αλλά ήξερα ότι τους φαινόταν έτσι μόνο επειδή δεν τον γνώριζαν αρκετά καλά. Ήταν απλώς τόσο έξυπνος και σίγουρος για τον εαυτό του, που καμιά φορά αυτό παρερμηνευόταν ως έπαρση. Έλπιζα αυτό να σήμαινε ότι είχαν αρχίσει να αλλάζουν γνώμη. Το αγόρι της Ροξ, ο Τρέι, εμφανίστηκε πίσω τους και κούνησε το χέρι. Τον χαιρέτησα κι εγώ κουνώντας το χέρι προτού τους το κλείσω, άφησα το κινητό, έβαλα μπροστά το βανάκι, και πάτησα γκάζι για το σχολείο. Ο Φίνεας ακουγόταν να σιγοτραγουδάει γλυκά από τα ηχεία, και τραγουδούσα μαζί του όσο πιο δυνατά μπορούσα κάθε λέξη από το «Let’s Fall in Love for the Night». Ανυπομονούσα να δω τον Τζος. Είχε αρνηθεί να μου πει το παραμικρό σχετικά με το τι θα ήταν το δώρο μου, οπότε δεν είχα ιδέα τι να περιμένω. Λουλούδια; Κάποιο κόσμημα; Παρόλο που είχαν χρειαστεί δύο ολόκληρα μηνιάτικα από το καφέ όπου δούλευα, του είχα αγοράσει το λουράκι Coach που ήθελε για το ρολόι του. Ναι, ήμουν άφραγκη τώρα, αλλά θα άξιζε τον κόπο όταν θα έβλεπα το πρόσωπό του να φωτίζεται ανοίγοντας το δώρο του. Το κινητό μου βούιξε στη θέση του συνοδηγού και στο πρώτο κόκκινο φανάρι του έριξα μια ματιά. Τζος: Χρόνια πολλά. Έχεις φτάσει; Και τι θέλεις πρώτα – ποίηµα ή δώρο;
RkJQdWJsaXNoZXIy MTk1OTAxMA==