ΠΩΣ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ 21 Συχνά αργούσε να συνειδητοποιήσει τέτοια πράγματα. Όταν ήταν έφηβος, είχε πειστεί να παίξει φούτμπολ επειδή ο πατέρας του, που τον αγαπούσε, ήθελε να παίξει. Τον έβαλαν αμυντικό, αλλά μόνο με βάση τη σωματική του διάπλαση. Σε κάθε χτύπημα πάγωνε, ειδικά στις συμπλοκές μεταξύ των παικτών, επειδή ο Φρανκ Ντέιγκλ δεν ήταν γεννημένος για να χτυπάει ανθρώπους. Η Λορέιν είχε ερωτευτεί τον Φρανκ τον αμυντικό, αλλά στην πραγματικότητα ο ρόλος του ήταν υποστηρικτικός. Της είχε προσφέρει αγάπη, υπομονή, σταθερότητα και το μοναχοπαίδι της. Αυτά τα δώρα αποδείχτηκαν λάθος. Η καινούρια δουλειά έγινε βάλσαμο για τέτοιες σκέψεις. Ο Φρανκ ανέκτησε μια αίσθηση σκοπού που δεν είχε συνειδητοποιήσει ότι είχε χάσει. Ξανάρχισε να διαβάζει και έφτιαξε ένα ράφι με αγαπημένα: Λι Τσάιλντ, Πατρίσια Κόρνγουελ, Πολ Ντουόρεν, τρομεροί αφηγητές κατά τη γνώμη του. Επίσης ανέλαβε τις γάτες, ζώα από καταφύγιο που έδιναν καλή εικόνα και κυκλοφορούσαν ελεύθερα παρά το κλουβί με την (πρόσφατα επιδιορθωμένη) πόρτα. Το μαγαζί κάπως συμμάζεψε τα συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα του Φρανκ, αναγκάζοντας το παρελθόν να υποχωρήσει, περιβάλλοντας τις μέρες του με τη ζωντάνια της νιότης. Η κόρη του είχε δίκιο, ήταν όντως χάλια, αν και έκανε λάθος ως προς την αιτία. Σήμερα ήταν πεσμένος στα γόνατα, έβαφε ένα γδαρμένο σοβατεπί κοντά στα περιοδικά και στις εφημερίδες. Πίσω του άκουσε ένα ήπιο, διστακτικό βήξιμο. Ήταν η Ρόμπιν, που αγαπούσε τον Φόκνερ, είχε φακίδες και ήταν υπεύθυνη για τα μεταχειρισμένα βιβλία. «Φρανκ», είπε. «Έχουμε ένα θέμα». Η καρδιά του σκίρτησε. «Τι τρέχει;»
RkJQdWJsaXNoZXIy MTk1OTAxMA==