Νυχτερινός δρόμος

7 Πρόλογος 2010 τέκεται στη στροφή εκατόν ογδόντα μοιρών της οδού Νάιτ. Το δάσος είναι σκοτεινό εδώ, ακόμα και το κατα- μεσήμερο. Αιωνόβια, πανύψηλα αειθαλή δέντρα σχηματίζουν πυκνές συστάδες αριστερά και δεξιά. Οι γεμάτοι βρύα, σαν δόρατα κορμοί τους υψώνονται στον καλοκαιρινό ουρανό και εμποδίζουν τις ακτίνες του ήλιου να περάσουν. Οι σκιές πέ- φτουν βαριές στη φθαρμένη κορδέλα της ασφάλτου· ο αέρας είναι ακίνητος και ήσυχος σαν κάποιος να κρατάει την ανάσα του. Σαν να περιμένει. Παλιά, ο δρόμος αυτός ήταν απλώς ο δρόμος προς το σπίτι της. Τον ακολουθούσε αβίαστα, έστριβε στη γεμάτη λακκούβες άσφαλτο χωρίς δεύτερη σκέψη, σπάνια ή ποτέ δεν παρατηρούσε ότι η γη κατηφόριζε αριστερά και δεξιά. Το μυαλό της απασχολούσαν άλλα πράγματα εκείνη την εποχή, οι λεπτομέρειες της καθημερινής ζωής. Οι δουλειές του σπι- τιού. Οι εξωτερικές εργασίες. Τα προγράμματα. Φυσικά, είχε χρόνια να περάσει από εκείνον τον δρόμο. Μια ματιά στην ξεθωριασμένη πράσινη πινακίδα ήταν αρκετή Σ