7
31
32
33
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Στα πάρτι (που τα αποφεύγω όποτε μπορώ) συχνά με πλησιά-
ζει κάποιος μʼ ένα μεγάλο χαμόγελο για να συστηθούμε κι έ-
πειτα, με χαρωπά συνωμοτικό ύφος, μου λέει: «Ξέρετε, πάντα
ήθελα να γράψω.»
Παλιότερα προσπαθούσα να είμαι ευγενικός.
Τώρα πια ανταποκρίνομαι με τρελό ενθουσιασμό: «Ξέρετε,
εγώ πάντα ήθελα να γίνω νευροχειρουργός.»
Σαστίζουν. Δεν πειράζει. Κυκλοφορούν πολλοί σαστισμένοι
άνθρωποι τώρα τελευταία.
Αν θέλεις να γράψεις, γράφεις.
Ο μόνος τρόπος για να μάθεις να γράφεις είναι γράφοντας.
Μια τακτική που δεν θα ήταν ωφέλιμη στη νευροχειρουργική.
Ο Στίβεν Κινγκ πάντα ήθελε να γράψει και γράφει.
Έγραψε την
Κάρι
,
το
Σάλεμς Λοτ
, τη
Λάμψη
,
έγραψε τα ω-
ραία διηγήματα που θα διαβάσετε σ’ αυτό το βιβλίο και ανα-
ρίθμητες ιστορίες, μυθιστορήματα, αποσπάσματα, ποιήματα,
δοκίμια και άλλα διάφορα αταξινόμητα κείμενα, που τα περισ-
σότερα είναι πολύ άθλια για να δημοσιευτούν.
Γιατί έτσι γίνεται.
Γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος να γίνει. Κανένας άλλος
τρόπος.
Η ψυχαναγκαστική εργατικότητα σχεδόν αρκεί. Μα όχι ε-
ντελώς.
