24
31
32
33
Ο συγγραφέας ιστοριών τρόμου δεν διαφέρει και πολύ από
έναν Ουαλό κριματοφάγο, που υποτίθεται ότι παίρνει πάνω
του τις αμαρτίες των πεθαμένων τρώγοντας τελετουργικά το
φαγητό καθενός πριν από την ταφή. Μια ιστορία τρόμου με
τέρατα είναι σαν ένα καλάθι με φοβίες
·
καθώς περνάει από
μπροστά σου ο συγγραφέας, αρπάζεις από το καλάθι του μια
φανταστική φοβία και ρίχνεις μέσα μία από τις δικές σου, τις
αληθινές φοβίες –για κάποιο διάστημα, έστω.
Παλιά, στη δεκαετία του 1950, υπήρχαν πολλές ταινίες με
γιγάντια έντομα –
Αυτά!
,
Η αρχή του τέλους
,
Ο φονικός μάντης
,
και πάει λέγοντας. Σχεδόν κάθε φορά, κατά την εξέλιξη της
πλοκής, διαπιστώναμε ότι αυτά τα γιγάντια άσχημα μεταλ-
λαγμένα πλάσματα είχαν προκύψει μετά από μια δοκιμή ατο-
μικής βόμβας στην έρημο του Νέου Μεξικού ή σε ερημικά κο-
ραλλιογενή νησάκια του Ειρηνικού (και στην πιο πρόσφατη
Τρόμος στην παραλία των πάρτι
,
του 1964, που κάλλιστα θα
μπορούσε να είχε υπότιτλο «Beach Blanket Armageddon», ο
ένοχος ήταν τα απόβλητα ενός πυρηνικού αντιδραστήρα). Στο
σύνολό τους, οι ταινίες τρόμου με γιγάντια έντομα συνθέτουν
ένα σαφέστατο μοτίβο, μια δυσάρεστη
βιωματική θεραπεία
του τρόμου μιας ολόκληρης χώρας για τη νέα εποχή, που είχε
προκαλέσει το Πρόγραμμα Μανχάταν
4
. Προς τα τέλη της δεκα-
ετίας του 1950 ακολούθησε ένας κύκλος «νεανικών» ταινιών
τρόμου, που ξεκίνησε με τις επικές
Τηνέιτζερ από το μακρινό
διάστημα
και
Εισβολή από άγνωστο πλανήτη,
όπου στη δεύτε-
ρη ένας αμούστακος Στιβ ΜακΚουίν μάχεται ένα μεταλλαγμέ-
νο ον που είναι σαν άμορφη ζελατινώδης μάζα, με τη βοήθεια
των έφηβων φίλων του. Σε μια εποχή που κάθε εβδομαδιαίο
περιοδικό δημοσίευε τουλάχιστον ένα άρθρο σχετικά με το
4
Σ.τ.Μ.
: Κωδική ονομασία του άκρως απόρρητου αγγλο-αμερικανικού προ-
γράμματος παραγωγής ατομικών βομβών, το οποίο αναπτύχθηκε περί τα
τέλη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
