22
31
32
33
φόβο, όλοι οι φόβοι μας είναι επιμέρους κομμάτια αυτού του
μεγάλου φόβου –ένα χέρι, ένα πόδι, ένα δάχτυλο, ένα αυτί.
Φοβόμαστε το πτώμα κάτω από το σεντόνι. Είναι το δικό μας
πτώμα. Και η μεγάλη γοητεία της λογοτεχνίας τρόμου διαχρο-
νικά είναι ότι λειτουργεί σαν πρόβα του δικού μας θανάτου.
Το είδος ποτέ δεν έχαιρε μεγάλης εκτίμησης
·
για πολλά
χρόνια οι μόνοι φίλοι του Πόε και του Λάβκραφτ ήταν οι Γάλ-
λοι, που κατά κάποιον τρόπο τα είχαν βρει και με τον έρωτα
και με τον θάνατο, ενώ οι συμπατριώτες των Πόε και Λάβκρα-
φτ δεν ήθελαν ούτε να τα ξέρουν. Οι Αμερικανοί είχαν σοβαρές
ασχολίες τότε, κατασκεύαζαν σιδηρόδρομους, και ο Πόε και ο
Λάβκραφτ πέθαναν στην ψάθα. Οι φανταστικές ιστορίες του
Τόλκιν από τη Μέση Γη σέρνονταν επί είκοσι χρόνια προτού
γνωρίσουν τη μεγάλη επιτυχία, και ο Κουρτ Βόνεγκατ, που τα
βιβλία του συχνά πραγματεύονται την ιδέα της πρόβας θανά-
του, αντιμετώπιζε διαρκώς θυελλώδεις επικρίσεις και μάλιστα
πολλές από αυτές έφταναν σε βαθμό υστερίας.
Ίσως συμβαίνει επειδή ο συγγραφέας ιστοριών τρόμου
φέρνει πάντα άσχημα νέα. Θα πεθάνεις, σου λέει. Μην ακούς,
σου λέει, τον Όραλ Ρόμπερτς
3
ότι «Κάτι
καλό
θα συμβεί ειδικά
σ’
εσένα
» γιατί κάτι
κακό
θα συμβεί επίσης ειδικά σ’
εσένα
,
μπορεί να είναι καρκίνος, μπορεί εγκεφαλικό, μπορεί αυτοκι-
νητικό δυστύχημα, αλλά θα συμβεί οπωσδήποτε. Και σε πιάνει
από το χέρι, το κρατάει σφιχτά, σε μπάζει στο δωμάτιο και σε
βάζει να ακουμπήσεις με τα χέρια σου αυτό που είναι κάτω
από το σεντόνι… σου λέει να το αγγίξεις εδώ… κι εδώ… κι
εδώ
…
Φυσικά, ο θάνατος και ο φόβος ως θέματα δεν αποτελούν
αποκλειστικότητα του συγγραφέα ιστοριών τρόμου. Πάρα
πολλοί από τους λεγόμενους «καθιερωμένους» συγγραφείς έ-
3
Σ.τ.Μ.
: Τηλεοπτικός ιεροκήρυκας και ιδρυτής χριστιανικού πανεπιστημίου.
