16
31
32
33
κτες όπλων έχουν στον πίσω προφυλακτήρα του αυτοκινήτου
τους αυτοκόλλητα που γράφουν: ΘΑ ΜΟΥ ΠΑΡΕΙΣ ΤΟ ΟΠΛΟ
ΜΟΥ ΜΟΝΟ ΑΝ ΞΕΚΟΛΛΗΣΕΙΣ ΤΑ ΚΟΚΑΛΩΜΕΝΑ ΝΕΚΡΑ
ΔΑΧΤΥΛΑ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΒΗ· και στα προάστια της Βοστόνης
νοικοκυρές που ανακάλυψαν τον πολιτικό ακτιβισμό κατά τη
διάρκεια των αντιδράσεων για τα σχολικά λεωφορεία συχνά
κυκλοφορούν με παρόμοιου ύφους αυτοκόλλητα στον προφυ-
λακτήρα του στέισον βάγκον τους: ΜΟΝΟ ΑΝ ΜΕ ΚΛΕΙΣΕΤΕ
ΦΥΛΑΚΗ ΘΑ ΠΑΡΕΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ. Επί-
σης, αν αύριο κηρυσσόταν παράνομη η συλλογή νομισμάτων, ο
αστρονόμος δεν θα πήγαινε να παραδώσει στην αστυνομία τα
νικέλινα κέρματα του ενός σεντ και τις πεντάρες του με τις κε-
φαλές Ινδιάνων αρχηγών· θα τα τύλιγε καλά σε μια πλαστική
σακούλα, θα τη βύθιζε στο καζανάκι της τουαλέτας και θα πή-
γαινε μετά τα μεσάνυχτα να τα καμαρώνει.
Φαίνεται πως ξεφύγαμε από το θέμα του φόβου, αλλά στην
πραγματικότητα δεν απομακρυνθήκαμε πάρα πολύ. Η γλίνα
που συγκρατεί το δικό μου φίλτρο είναι το υλικό του φόβου. Η
δική μου εμμονή είναι το μακάβριο. Κανένα από τα διηγήματα
που ακολουθούν δεν το έχω γράψει για χρήματα, αν και μερικά
είχαν πουληθεί σε περιοδικά προτού δημοσιευτούν εδώ και
δεν έχω επιστρέψει ποτέ επιταγή ανεξόφλητη. Εμμονικός εί-
μαι, όχι
τρελός
. Ωστόσο επαναλαμβάνω: δεν τα έγραψα για
χρήματα. Τα έγραψα επειδή μου ήρθε να τα γράψω. Απλώς η
εμμονή μου τυχαίνει να είναι εμπορεύσιμη. Υπάρχουν σε όλο
τον κόσμο άντρες και γυναίκες κλεισμένοι σε άσυλα που δεν
είναι εξίσου τυχεροί.
Δεν είμαι κανένας σπουδαίος καλλιτέχνης, αλλά πάντα κάτι
με ωθούσε να γράφω. Έτσι, κάθε μέρα κοσκινίζω τη γλίνα και
περιεργάζομαι από την αρχή τα παραπεταμένα κομματάκια
από παρατηρήσεις, μνήμες, εικασίες, προσπαθώντας να βγάλω
κάτι από το υλικό που σταμάτησε στο φίλτρο και δεν κύλησε
στον υπόνομο του ασυνειδήτου.