13
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
Τη σιωπή διέκοψε η φωνή του κυβερνήτη του αεροσκά-
φους, ο οποίος ενημέρωνε τους επιβάτες ότι το αεροπλάνο πε-
τούσε σε ύψος 22.000 ποδιών πάνω από την Κέρκυρα και σε σα-
ράντα λεπτά περίπου θα προσέγγιζε το αεροδρόμιο του Ελληνι-
κού. «Ο άνεμος στην Αθήνα είναι ΒΔ τεσσάρων μποφόρ και η
θερμοκρασία στο έδαφος δέκα βαθμοί Κελσίου», συμπλήρωσε ο
κυβερνήτης. Ευχαρίστησε τους επιβάτες που προτίμησαν την
Ολυμπιακή για το ταξίδι τους και ευχήθηκε σε όλους καλή δια-
μονή στην Ελλάδα. Ιδιαίτερα ευχαρίστησε τους ομογενείς για την
εμπιστοσύνη και την αγάπη που τρέφουν προς την εταιρεία.
Ήταν απόγευμα και το αεροσκάφος της Ολυμπιακής
έκρυβε στη μεγάλη του κοιλιά μυριάδες συναισθήματα. Το σύ-
νολο των επιβατών δεν ήταν ομοιογενές, το αντίθετο μάλιστα.
Είχε αρκετούς τουρίστες, οι οποίοι έρχονταν από μακριά για
να γνωρίσουν τον ελληνικό πολιτισμό, μα και πολλούς ομογε-
νείς, οι οποίοι είχαν εγκαταλείψει την πατρίδα στο παρελθόν
για διάφορους λόγους. Η Ελλάδα των προηγούμενων δεκαε-
τιών δεν ήταν μια κανονική χώρα. Είχε βγει από έναν αχρεία-
στο και καταστροφικό από κάθε άποψη εμφύλιο, με ό,τι αυτό
συνεπαγόταν, και, επιπλέον, μαστιζόταν από βαθιά οικονομική
κρίση, με αποτέλεσμα πολλοί Έλληνες να αναγκαστούν να με-
ταναστεύσουν προς αναζήτηση μιας καλύτερης τύχης.
Τώρα πια ο καθένας από αυτούς επέστρεφε είτε γιατί τον
λύγισε η νοσταλγία είτε γιατί υπήρχε κάποιος λόγος πιο μεγά-
λος και σημαντικός, κάτι ανέλπιστα ελπιδοφόρο ίσως, όπως συ-
νέβαινε με τον προβληματισμένο, βαρύθυμο κύριο της θέσης
18C. Στην καμπίνα του αεροπλάνου, όσο πλησίαζαν στην Αθήνα,
αντίκριζες πρόσωπα γελαστά, χαρούμενα, φωτεινά. Για τα πε-
ρισσότερα από αυτά η επιστροφή στην πατρίδα ήταν όνειρο
ζωής.
Όλοι βρίσκονταν σε παρόμοια κατάσταση, εκτός από τον
αμίλητο κύριο της θέσης 18C. Εκείνος είχε καρφώσει το βλέμ-
μα του στο παράθυρο, βυθισμένος καθώς ήταν σε σκέψεις και
