12
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
ζωμένα συναισθήματα, ώρες που έβαλαν ξανά φωτιά στο ό-
νειρο. Ένα όνειρο, που την πραγματοποίησή του καρτερούσε
τριάντα πέντε ολόκληρα χρόνια ο Οδυσσέας Ντάικος, ο φυγάς.
Η πτήση ξεκινούσε για τον ίδιο με τις καλύτερες προοπτι-
κές, με τις ελπίδες του ζωντανές, να του κουνούν το μαντίλι, να
του κλείνουν το μάτι, να του χαρίζουν υποσχέσεις και χαμόγε-
λα. Όμως σχεδόν αμέσως πλημμύρισαν τον νου του σοβαρές
σκέψεις κι επιφυλάξεις και στο πρόσωπό του ζωγραφίστηκε
βαθιά ανασφάλεια, που οφειλόταν στην έλλειψη επικοινωνίας
και ενημέρωσης, λόγω της απομόνωσης στην οποία είχαν κα-
ταδικάσει τον λαό τους οι κρατούντες αυτού του τυραννικού
καθεστώτος, της Λαϊκής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Αλ-
βανίας.
Έτσι καταπνίγονταν τα έντονα συναισθήματα που περί-
μεναν την ευκαιρία για να ξεχυθούν σαν λάβα ηφαιστείου και
να αναγεννήσουν τις ψυχές. Μετά από λίγο προσπάθησε να
ηρεμήσει και να κοιμηθεί, καθώς το προηγούμενο εικοσιτε-
τράωρο ήταν πολύ δύσκολο γι’ αυτόν. Είχε συμπληρώσει ήδη
τριάντα ώρες άυπνος. Δυσκολεύτηκε πολύ, αλλά τελικά το
σώμα δεν κατάφερε να παρακολουθήσει το πνεύμα του, που
είχε κατακλυστεί από χιλιάδες απρόσκλητες και βασανιστικές
θύμησες. Μνήμες, συναισθήματα, πρόσωπα, εικόνες, φωνές,
απλές κι αγαπημένες συνήθειες, γλέντια, ξαφνικά όλα έγιναν
ένα κουβάρι και έβαλαν φωτιά στην ψυχή του.
Η πτήση ήταν πολύ ομαλή, αν εξαιρέσει κανείς τις λίγες
αναταράξεις πάνω από τον Ατλαντικό. Το βαρύ Airbus 321,
που εκτελούσε το δρομολόγιο Νέα Υόρκη–Βρυξέλλες–Αθήνα με
τους διακόσιους επιβάτες, είχε μπει εδώ και ώρα στον ελληνι-
κό εναέριο χώρο, μετά από μια ολιγόωρη στάση στη βελγική
πρωτεύουσα.
Ο καιρός ήταν αίθριος και το ταξίδι, τουλάχιστον μέχρι ε-
κείνη τη στιγμή, πέρα από την κόπωση που προκαλούσε στους
επιβάτες η πολύωρη ακινησία, δεν παρουσίαζε προβλήματα.
