13
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
1
Λονδίνο
Έναν μήνα νωρίτερα
Λ
ένε ότι δεν μπορείς να αγαπήσεις ποτέ ξανά όπως αγάπησες
την πρώτη φορά. Ίσως επειδή η καρδιά αλλάζει σχήμα και δεν
μπορεί να ξαναπάρει την αρχική της μορφή. Ίσως επειδή όλα
φαίνονται πιο έντονα γιατί είναι τόσο καινούρια και τόσο πα-
ράξενα. Ή ίσως επειδή η ψυχή γίνεται σοφότερη. Μαθαίνει ότι
δεν αξίζει τον κόπο να διακινδυνεύει. Μαθαίνει να πληγώνει
και με τον τρόπο αυτό να προστατεύεται.
Υπάρχει παρηγοριά σ’ αυτό, σκέφτομαι, καθώς ανοίγω
δρόμο μέσα από το πλήθος στο μετρό –εργαζόμενους την ώρα
αιχμής, απορροφημένους στα τηλέφωνά τους· τουρίστες που
ψάχνουν χάρτες και μπερδεύονται με τα μηχανήματα των εισι-
τηρίων· ζευγάρια που φιλιούνται στις κυλιόμενες σκάλες. Με
παρηγορεί η βεβαιότητα πως, ό,τι κι αν συμβεί, όπου κι αν κα-
ταλήξω, δεν θα χρειαστεί να περάσω ποτέ ξανά αυτά που πέ-
ρασα. Βγαίνουμε κοπαδιαστά από τη Βόρεια Γραμμή του μετρό
έξω, στον καθαρό αέρα, στον θόρυβο και στο βουητό της πό-
λης, στα μυριάδες φώτα και χρώματα που γεμίζουν την ατμό-
σφαιρα. Προσπερνώ μια παρέα νεαρών γυναικών που έχουν
βγει να διασκεδάσουν· θα πρέπει να είναι συνομήλικές μου,
υποθέτω, κοντά στα τριάντα, αλλά το χάσμα ανάμεσά μας εί-
ναι τεράστιο. Τις κοιτάζω σαν να τις βλέπω μέσα από παράθυ-
