24
31
32
33
4
Δύο μήνες μετά το άρθρο στην εφημερίδα, το αγόρι έγινε δεκτό
στην εκκλησία. Έκανε την πρώτη του εξομολόγηση –και ομολό-
γησε τα πάντα.
5
Ο ιερέας του χωριού ήταν ένας γέρος με άσπρα μαλλιά και ηλιο-
καμένο πρόσωπο, που το αυλάκωνε ένα πλέγμα από ρυτίδες. Τα
μάτια του κοιτούσαν με αναπάντεχη ζωντάνια και με μια λα-
χτάρα. Ήταν γαλάζια, ιρλανδικά. Όταν ο ψηλός άντρας έφτασε
στο σπίτι του, τον βρήκε να κάθεται στη βεράντα και να πίνει
τσάι. Ένας άντρας με κοστούμι της πόλης στεκόταν δίπλα του.
Τα μαλλιά του είχαν χωρίστρα στη μέση κι ήταν λαδωμένα με
τρόπο που θύμισαν στον ψηλό άντρα φωτογραφικά πορτρέτα
από τη δεκαετία του 1890.
Ο άντρας είπε με αυστηρή τυπικότητα: «Είμαι ο Χεσούς ντε
λα Ρέι Μουνιόζ. Ο πατήρ Γκρακόν μού ζήτησε να είμαι ο διερμη-
νέας γιατί δεν γνωρίζει καθόλου αγγλικά. Ο πατήρ Γκρακόν έχει
προσφέρει στην οικογένειά μου μια μεγάλη υπηρεσία την οποία
θα μου επιτρέψετε να μην αναφέρω. Επίσης, ως προς το θέμα
που επιθυμεί να συζητήσετε, θα κρατήσω κλειστό το στόμα
μου. Είστε σύμφωνος;»
«Ναι.» Αντάλλαξε χειραψία με τον Μουνιόζ κι έπειτα με τον
Γκρακόν, που απάντησε στα ισπανικά και χαμογέλασε. Του εί-
χαν μείνει μονάχα πέντε δόντια, όμως το χαμόγελό του ήταν
φωτεινό και πρόσχαρο.
«Ρωτάει αν θα θέλατε ένα φλιτζάνι τσάι. Είναι πράσινο τσάι.
Πολύ δροσιστικό.»
«Ευχαριστώ.»
Όταν τέλειωσαν με όλες τις αβρότητες, ο ιερέας είπε: «Το α-
γόρι δεν είναι γιος σου.»
