21
31
32
33
μεγάλο γεγονός κάθε εβδομάδα ήταν ο διαγωνισμός ζαχαροπλα-
στικής που οργάνωναν οι γυναίκες για φιλανθρωπικούς σκοπούς,
τότε το Λοτ θα ήταν μια καλή επιλογή. Δημογραφικά, η απογραφή
του 1970 έδειχνε ένα μοτίβο οικείο τόσο στους κοινωνιολόγους που
ασχολούνται με τις επαρχιακές κοινότητες όσο και στον παλιό κά-
τοικο οποιασδήποτε μικρής πόλης στο Μέιν: πολλοί γέροι, αρκετοί
φτωχοί και πολλοί νέοι που φεύγουν με το απολυτήριο παραμά-
σχαλα και ρίχνουν μαύρη πέτρα πίσω τους.
Αλλά περίπου έναν χρόνο νωρίτερα, ίσως και λίγο παραπάνω,
κάτι ασυνήθιστο άρχισε να συμβαίνει στο Τζερούσαλεμς Λοτ. Άν-
θρωποι άρχισαν να εξαφανίζονται. Οι περισσότεροι, φυσικά, δεν
χάθηκαν με την κυριολεκτική έννοια της λέξης. Ο πρώην αστυνό-
μος του Λοτ, ο Πάρκινς Γκιλέσπι, ζει με την αδερφή του στο Κί-
τερι. Ο Τσαρλς Τζέιμς, ο ιδιοκτήτης ενός πρατηρίου καυσίμων
απέναντι από το φαρμακείο, τώρα έχει ένα συνεργείο στο γειτονικό
Κάμπερλαντ. Η Πολίν Ντίκενς μετακόμισε στο Λος Άντζελες και
η Ρόουντα Κέρλες εργάζεται στην Ιεραποστολή του Αγίου Ματ-
θαίου στο Πόρτλαντ. Ο κατάλογος των εξαφανισμένων που δεν ε-
ξαφανίστηκαν είναι ατελείωτος.
Το περίεργο με όλους αυτούς είναι η γενική τους απροθυμία –ή
αδυναμία– να μιλήσουν για το Τζερούσαλεμς Λοτ και το τι συνέβη
εκεί, αν δηλαδή συνέβη κάτι. Ο Πάρκινς Γκιλέσπι απλώς κοίταξε
τον γράφοντα, άναψε τσιγάρο και είπε: «Αποφάσισα να φύγω έτσι
απλά.» Ο Τσαρλς Τζέιμς ισχυρίζεται ότι αναγκάστηκε να φύγει ε-
πειδή η δουλειά του μαράζωσε μαζί με την πόλη. Η Πολίν Ντίκενς,
που δούλευε χρόνια ολόκληρα σερβιτόρα στο Excellent Café, δεν
απάντησε ποτέ στην επιστολή του γράφοντος. Και η δεσποινίς
Κέρλες αρνείται να πει οτιδήποτε για το Σάλεμς Λοτ.
Η απουσία κάποιων μπορεί να αιτιολογηθεί με βάσιμες υποψίες
και λίγη έρευνα. Ο Λόρενς Κρόκετ, ένας ντόπιος κτηματομεσίτης
που εξαφανίστηκε με τη σύζυγό του και την κόρη τους, άφησε πίσω
έναν αριθμό από αμφίβολα επιχειρηματικά εγχειρήματα και ύπο-
πτες αγοραπωλησίες γης, συμπεριλαμβανομένης μιας σπέκουλας σε
