18
31
32
33
τία ειδήσεων ήταν όλα στα ισπανικά, που το αγόρι είχε αρχίσει
να τα μαθαίνει, αλλά για τον άντρα παρέμεναν –και θα έμεναν
για πάντα– αλαμπουρνέζικα. Όλη η μουσική έμοιαζε με όπερα.
Τη νύχτα άκουγαν μερικές φορές κάποιο σταθμό από το Μοντε-
ρέι, με ποπ μουσική και με τις ξέφρενες εκφωνήσεις του Γούλφ-
μαν Τζακ, όμως άλλοτε τον έπιαναν κι άλλοτε τον έχαναν. Ο μο-
ναδικός κινητήρας σε απόσταση που να ακούγεται ήταν η γρα-
φική, παμπάλαιη φρέζα ενός αγρότη της περιοχής. Όταν φυ-
σούσε αποκεί, ο ακανόνιστος θόρυβός της, όμοιος με ρέψιμο, έ-
φτανε αχνός ως τα αυτιά τους σαν φωνή ανήσυχου στοιχειού.
Έβγαζαν με τα χέρια νερό από το πηγάδι.
Μια δυο φορές τον μήνα (όχι μαζί πάντοτε) παρακολουθού-
σαν τη λειτουργία στη μικρή εκκλησία του χωριού. Κανένας από
τους δύο δεν την καταλάβαινε, αλλά πήγαιναν παρ’ όλα αυτά.
Μες στην αποπνικτική ζέστη, ο άντρας μερικές φορές αποκοι-
μιόταν από τον σταθερό και οικείο ρυθμό των φωνών. Μια Κυ-
ριακή το αγόρι βγήκε στην ξεχαρβαλωμένη πίσω βεράντα, όπου
ο άντρας είχε αρχίσει να δουλεύει ένα νέο μυθιστόρημα, και του
είπε διστακτικά ότι είχε μιλήσει στον ιερέα, για να τον πάρει ε-
κείνος στην εκκλησία. Ο άντρας συγκατένευσε και τον ρώτησε
αν τα ισπανικά του ήταν αρκετά για να κατηχηθεί. Το αγόρι είπε
ότι πίστευε πως δεν θα είχε πρόβλημα.
Ο άντρας ταξίδευε σαράντα μίλια μία φορά την εβδομάδα για
να πάρει την εφημερίδα του Πόρτλαντ, που πάντοτε ήταν τουλά-
χιστον της προηγούμενης εβδομάδας και μερικές φορές είχε κι-
τρινίσει γιατί κάποιος σκύλος την είχε κατουρήσει. Ένα δεκαπεν-
θήμερο αφότου το αγόρι τού είπε την πρόθεσή του, βρήκε ένα
άρθρο για το Σάλεμς Λοτ και για μια πόλη στο Βερμόντ, το Μόμ-
σον. Μέσα σε αυτό αναφερόταν το όνομα του ψηλού άντρα.
Άφησε την εφημερίδα σε εμφανές σημείο, αλλά χωρίς να ελ-
πίζει ιδιαίτερα ότι το αγόρι θα την έπιανε στα χέρια του. Το άρ-
θρο τον έκανε ανήσυχο για πολλούς λόγους. Ό,τι είχε συμβεί στο
Σάλεμς Λοτ έμοιαζε να μην έχει τελειώσει.
