9 μακριά. Τα είχε φοβίσει ένας μεγάλος γκρίζος λύκος! «Ευχαριστώ, φιλαράκο!» είπε ευγνώμων ο Στιβ στον κυβοειδή λύκο. «Νομίζω ότι μου έσωσες τη ζωή». Ο λύκος γύρισε το τεράστιο κεφάλι του προς τον Στιβ. Τα κόκκινα μάτια του έμοιαζαν απειλητικά. Γρύλισε. Ο Στιβ σήκωσε τα χέρια του ψηλά. «Έι» είπε, προσπαθώντας να ηρεμήσει το θηρίο. «Ήρεμα… ήρεμα…» Κοιτάζοντας γύρω του για κάτι που θα μπορούσε να προσφέρει στον λύκο ως ένδειξη καλής θέλησης, το βλέμμα του έπεσε σε ένα οστό που είχε ξεμείνει από έναν σκελετό. Το σήκωσε και το κράτησε σε απόσταση, προσφέροντάς το στον λύκο. Για μια στιγμή, ο λύκος απλώς κοίταξε το οστό. Και τότε, τα μάτια του σταμάτησαν να λάμπουν κόκκινα! Το στόμα του, γεμάτο κοφτερά δόντια, σχημάτισε ένα χαμόγελο. Και ξαφνικά, ένα κυβοειδές κολάρο με μια ετικέτα εμφανίστηκε γύρω από τον λαιμό του. ΠΟΥΦ! «Μπράβο, αγόρι μου!» είπε ο Στιβ, χαϊδεύοντάς τον. Διάβασε την ετικέτα. «Ντένις!»
RkJQdWJsaXNoZXIy MTk1OTAxMA==