Εισαγωγή Καμιά φορά, όταν το περιμένεις λιγότερο και ίσως το χρειάζεσαι περισσότερο, βρίσκεις ένα μέρος καινούριο, με ανθρώπους καινούριους, και μαθαίνεις καινούρια πράγματα. Αυτό συνέβη σ’ εμένα ένα βράδυ σ’ έναν μακρύ, σκοτεινό, μοναχικό δρόμο. Βλέποντάς την εκ των υστέρων, η κατάστασή μου εκείνη τη στιγμή ήταν ενδεικτική της τότε ζωής μου. Όπως είχα χάσει τον προσανατολισμό μου στον δρόμο, έτσι τον είχα χάσει και στη ζωή – δεν ήξερα πού πήγαινα, ούτε γιατί ακολουθούσα τη συγκεκριμένη πορεία. Είχα πάρει μια βδομάδα άδεια. Σκοπός μου ήταν να ξεφύγω από οτιδήποτε είχε σχέση με τη δουλειά. Όχι ότι το επάγγελμά μου ήταν απαίσιο, είχε όμως και στοιχεία που με απογοήτευαν. Το κυριότερο ήταν ότι τις περισσότερες μέρες συνειδητοποιούσα πως αναρωτιόμουν μήπως τελικά η ζωή είναι κάτι παραπάνω από το να περνάς δέκα με δώδεκα ώρες καθημερινά σε μια καμπίνα, με απώτερο στόχο, προφανώς, μια πιθανή προαγωγή ώστε να δου-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTk1OTAxMA==