Εισαγωγή: Είσαι ευτυχισμένη/ος; 11 αλλά αυτή ήταν πραγματικό τρενάκι ρόλερ κόστερ – τη μια μέρα νομίζαμε ότι θα τα καταφέρουμε, την επόμενη ήμασταν σίγουροι ότι δεν υπήρχε καμία ελπίδα. Όλοι δούλευαν απίστευτα σκληρά για τη συμφωνία, αλλά, όπως πάντα, όταν είσαι το αφεντικό, έχεις ένα επιπλέον επίπεδο πίεσης. Εξάλλου, όλη η ευθύνη πέφτει πάνω μου. Φρόντιζα να κυλούν όλα ομαλά στο πλαίσιο της ομάδας μου, τους κινητοποιούσα και εργαζόμουν για να πραγματοποιηθεί η συμφωνία, ενώ ταυτόχρονα έκανα τον σάκο του μποξ και δεχόμουν όλα τα χτυπήματα από τη συμφωνία και από τα υπόλοιπα καθημερινά δράματα της διαχείρισης της εταιρείας μου. Και έτσι, φτάνω στα βραβεία με όλα αυτά να κατακλύζουν το μυαλό μου, πράγμα κατανοητό – όλα είναι ακόμα πολύ νωπά. Έχω καταρρακωθεί που δεν κλείσαμε τη συμφωνία, αλλά την ώρα που έχω την απίστευτη τύχη να κάθομαι στο δικό μου τραπέζι σε μια από τις σημαντικότερες βραδιές της χρονιάς θα έπρεπε όντως να αναμασώ την κάθε στιγμή αντί να απολαμβάνω τη βραδιά; Καθώς η σαμπάνια ρέει, εγώ έχω βαλθεί να κάνω ερωτήσεις στον εαυτό μου. Μήπως ήταν τελικά χάσιμο χρόνου; Έπρεπε να είχα σταματήσει τη διαδικασία όταν είδα κάποια προειδοποιητικά σημάδια; Μήπως η στάση μου «πρέπει να τα καταφέρω» αυτή τη φορά λειτούργησε εναντίον μου; Μήπως επέμεινα υπερβολικά, αντί να περιορίσω τις απώλειες και να τα παρατήσω; Χαμογελάω πάλι ψεύτικα καθώς αναρωτιέμαι πώς θα πω στην ομάδα μου ότι χάσαμε όλοι τον χρόνο μας. Αν και δεν μπορώ να κάνω τίποτα για να αλλάξω την κατάσταση, κάθομαι αφηρημένη, δεν διασκεδάζω καθόλου και βράζω στο ζουμί μου με τα δυσάρεστα νέα. Ανυπομονώ να επιστρέψω στο σπίτι μου, να πέσω στο κρεβάτι και να ακολουθήσω ξανά το τυπικό μου πρόγραμμα ώστε να αντιμετωπίσω τα επαγγελματικά μου προβλήματα. Τα βραβεία τελειώνουν, όλοι φεύγουν για να πάνε στις εκδηλώσεις που γίνονται μετά και στα πάρτι στα μπαρ και στο ρετιρέ, αλλά εγώ γυρίζω στο σπίτι, ανακουφισμένη που δεν χρειάζεται να υποκρίνομαι άλλο ότι διασκεδάζω. Καθώς η πόρτα του
RkJQdWJsaXNoZXIy MTk1OTAxMA==