9 Εισαγωγή: Είσαι ευτυχισμένη/ος; 2 Δεκεμβρίου 2019. Βρίσκομαι καθ’ οδόν προς τα Βραβεία Μόδας του 2019. Είναι μια από τις σημαντικότερες εκδηλώσεις της χρονιάς στον χώρο της μόδας. Ο πήχης είναι πολύ ψηλά, όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα εκεί. Είναι κάτι σαν το Met Ball σε συνδυασμό με τα Όσκαρ, μόνο που οι καλεσμένοι της πρώτης σειράς είναι κανονικοί γαλαζοαίματοι (και όχι ηθοποιοί που υποδύονται τους γαλαζοαίματους σε ταινίες). Για χρόνια παρακολουθούσα τα βραβεία από μακριά, διάβαζα τις ανακοινώσεις των νικητών στο Twitter, αναζητούσα τις εμφανίσεις στο κόκκινο χαλί την επόμενη μέρα και ευχόμουν να ήμουν εκεί... όχι μόνο για να αναπνέω τον ίδιο αέρα με τους σημαντικότερους σχεδιαστές μόδας του κόσμου, αλλά και για να δω με τα μάτια μου τις εντάσεις που μόνο σε μια αίθουσα γεμάτη ιδιόρρυθμες ιδιοφυΐες της μόδας θα μπορούσαν να δημιουργηθούν: Ήθελα να παρακολουθήσω το συγκινητικό, υπέροχο αφιέρωμα στη μνήμη του ΜακΚουίν από τον Νικ Νάιτ και την Μπγιορκ ή να ακούσω τον γοητευτικά εκκεντρικό ευχαριστήριο λόγο της Βίβιεν Γουέστγουντ που κράτησε μία ώρα ή να δω το μοντέλο Κάρεν Έλσον να πέφτει με το κεφάλι από τη σκηνή ύψους σχεδόν δύο μέτρων, παρασύροντας το μισό σκηνικό μαζί της. Θα βρισκόμουν με μεγάλη μου χαρά εκεί ακόμα και τις ελάχιστες χρονιές που δεν συνέβη τίποτα τρελό. Απλώς ήθελα να συμμετάσχω κι εγώ στον χώρο της μόδας που τόσο αγαπώ. Όταν ήμουν έφηβη, κολλούσα αποκόμματα από περιοδικά στον πίνακα ονείρων μου και η πρόσκληση σε μια τέτοιου
RkJQdWJsaXNoZXIy MTk1OTAxMA==