Εισαγωγή: Είσαι ευτυχισμένη/ος; 15 ότι είναι πιο χρήσιμο να τη σκεφτόμαστε σαν ταινία δρόμου – έχεις έναν προορισμό στο μυαλό σου στην πρώτη σκηνή, αλλά όσα συμβαίνουν στη διαδρομή είναι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι... οι σταθμοί εξυπηρέτησης, τα άθλια ξενοδοχεία, τα καταπληκτικά τοπία, η μουσική επένδυση, οι άνθρωποι που κάνουν οτοστόπ και τους παίρνεις μαζί σου, οι κλοπές, οι καλοί άνθρωποι και οι κακοί άνθρωποι, το αυτοκίνητο που οδηγείς, η ελευθερία και η ανία, οι δεσμοί που δημιουργείς και χαλάς, οι φιλίες, τα ηλιοβασιλέματα, η αγάπη που κερδίζεις και χάνεις. (Μόλις μου ήρθε η επιθυμία να ξαναδώ το Θέλμα και Λουίζ τώρα αμέσως!) Θέλω να πω ότι, όπως συμβαίνει πολύ συχνά σε αντίστοιχες ιστορίες, το ταξίδι σε αλλάζει και ο προορισμός που νόμιζες ότι ήθελες στην αρχή ίσως δεν είναι το μέρος στο οποίο έχεις ανάγκη ή θέλεις να βρεθείς. Εξάλλου, όταν φτάσεις στον προορισμό, δεν θα είναι το τέλος... θα καθίσεις εκεί για λίγο για να πάρεις μια ανάσα και σε λίγο καιρό θα ξεκινήσεις ένα άλλο ταξίδι. Ο δρόμος είναι μακρύς, ατελείωτος, και έτσι θα πρέπει να μάθεις να απολαμβάνεις τη διαδρομή. Στη δική μου προσωπική ταινία, σε πολλές περιπτώσεις, αντί να οδηγώ μια καμπριολέ Cadillac, ένιωθα σαν να με είχαν πετάξει δεμένη στο πορτμπαγκάζ. Έχω περάσει καλές στιγμές και κακές. Έχω υπάρξει σε υγιείς, ευτυχισμένες σχέσεις, αλλά και σε τοξικές και αρρωστημένες. Έχω εμπιστευτεί ανθρώπους στην επαγγελματική και προσωπική μου ζωή και δικαιώθηκα, ενώ μια επόμενη γνωριμία μου με πλήγωσε και με απογοήτευσε. Δεν μπορείς να δέχεσαι χτυπήματα επ’ άπειρον, και όταν βρέθηκα κοντά στην ήττα για πολλοστή φορά, ακολούθησα τη δική μου συμβουλή και προσπάθησα να βρω μια διαφορετική λύση. Όταν άρχισα να αναζητώ απαντήσεις σε αυτό που θα αποκαλώ για συντομία «ο πνευματικός κόσμος», διαπίστωσα ότι με βοηθούσε να μη χάσω το μυαλό μου. Μου έδειξε ότι υπάρχει φως στην άκρη του τούνελ και ότι ο τόπος που υπάρχει εκεί δεν είναι πάντα αυτός που περιμένουμε. Αν και πάντα μαθαίνω να αντιμετωπίζω νέες προκλήσεις και να
RkJQdWJsaXNoZXIy MTk1OTAxMA==