ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ 23 Πήγε στο κολέγιο, αλλά δεν ενδιαφερόταν και πολύ για τα μαθήματά του. Διέθετε το τέλειο υπόβαθρο για να γίνει επιχειρηματίας. Ο Πολ άνοιξε ένα μικρό φωτοτυπείο (τόσο μικρό, που έπρεπε να τσουλάει έξω το μηχάνημα για να χωρούν οι πελάτες) στις εγκαταστάσεις του κολεγίου. Πουλούσε στιλό και χαρτί, και έβγαζε φωτοτυπίες. Αυτό το κατάστημα μεγάλωσε και έγινε η γνωστή αλυσίδα Kinko’s, με περισσότερα από χίλια καταστήματα, τα οποία πούλησε για περισσότερα από διακόσια εκατομμύρια δολάρια σε έναν όμιλο επενδύσεων. Το μυστικό της επιτυχίας της Kinko’s είναι αφοπλιστικά απλό. «Επειδή συνέχιζα να μην είμαι καλός στην ανάγνωση και δεν είχα μηχανικές δεξιότητες, σκέφτηκα ότι όποιος δούλευε για μένα θα μπορούσε να κάνει τη δουλειά καλύτερα», εξηγεί ο Πολ. Δημιούργησε μια μοναδική δομή συνιδιοκτησίας, που τον διευκόλυνε να αναπτύξει την επιχείρηση με περισσότερη ευελιξία από αυτή που θα πρόσφερε ένα franchise. Συνεπώς, επί χρόνια τα καταστήματα Kinko’s ανήκαν εν μέρει σε κάποιον ντόπιο επιχειρηματία. Ο Πολ μού περιέγραψε τη δουλειά του ως εξής: «Απλώς πηγαίνω από το ένα κατάστημα στο άλλο, παρατηρώ τι κάνουν σωστά και μετά το μεταφέρω στα υπόλοιπα καταστήματα». Δίνοντας τη δυνατότητα σε ντόπιους επιχειρηματίες να κάνουν εκατομμύρια πειράματα χαμηλού κόστους κάθε χρόνο (και μόνο με τρία την ημέρα ανά κατάστημα φτάνετε σε αυτό το επίπεδο), και στη συνέχεια κοινοποιώντας αυτά που είχαν θετικά αποτελέσματα στα υπόλοιπα καταστήματα, κατάφερε να ξεκινήσει τη διαδικασία που οδήγησε σε εκείνο το διανυκτερεύον κατάστημα που βρήκα στο Κλίβλαντ. Το κατάστημα στο Κλίβλαντ δεν ήταν μέρος κάποιου συγκεκριμένου σχεδίου, αλλά σε μεγάλο βαθμό ήταν το αποτέλεσμα μιας συγκεκριμένης διαδικασίας. Για να ανοίξει κανείς ένα φωτοτυπείο απαιτούνται ελάχιστες εξειδικευμένες γνώσεις. Ωστόσο, η Kinko’s ξεπέρασε θεαματικά κάθε άλλο ανταγωνιστή, επανεφευρίσκοντας το φωτοτυπείο, σε καθημερινή βάση. Η Kinko’s δεν διέθετε κάποια νέα πατενταρισμένη τεχνολογία. Αντίθετα, είχε μια στάση απέναντι στην αλλαγή
RkJQdWJsaXNoZXIy MTk1OTAxMA==