ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΚΑΙ Η ΕΜΜΟΝΗ ΕΣΩΣΑΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ
23
Μέχρι που πήγα στο γυμνάσιο, ήμουν πραγματικός μπελάς.
Επίσης, ήμουν αυθάδης και πολύ ισχυρογνώμονας. Στο σχολείο
ήμουν ταραξίας και με πετούσαν έξω από την τάξη. Σε αυτά προ-
σθέστε και το γεγονός ότι τριγύριζα πάντα τα κορίτσια των παι-
κτών της ποδοσφαιρικής ομάδας του σχολείου, με αποτέλεσμα
κάθε εβδομάδα να μπλέκομαι σε καβγάδες με τα αγόρια της ομά-
δας. Σε γενικές γραμμές, ήμουν τόσο ταραξίας ώστε η δύσμοιρη
μητέρα μου δεν ήξερε τι να κάνει μαζί μου.
Όταν τελικά αποφοίτησα από το λύκειο, είχα μπλέξει επίσης
με λάθος παρέες: αλκοόλ, τσιγάρο και πειραματισμοί με ναρκωτι-
κά. Τα ναρκωτικά ήταν τεράστιο πρόβλημα στη ζωή μου. Ξεκίνη-
σα να καπνίζω «χόρτο» στα δεκαέξι μου και μέχρι να γίνω δεκα-
εννέα χρόνων έκανα χρήση οποιασδήποτε ουσίας είχα στη διάθε-
σή μου. Εκτός από το να τρυπηθώ, δοκίμασα τα πάντα. Κατέληξα
να παίρνω ναρκωτικά κάθε μέρα.
Συνέχισα τις σπουδές μου στο πανεπιστήμιο επειδή πριν πε-
θάνει ο πατέρας μου η μητέρα μου του είχε υποσχεθεί ότι τα παι-
διά τους θα σπούδαζαν. Ένιωσα την υποχρέωση να πάω, μολονό-
τι δεν έβλεπα τον λόγο. Χαράμισα πέντε ατελείωτα χρόνια εκεί,
χωρίς ποτέ να δίνω προσοχή στα μαθήματα, χωρίς να αποκομίσω
σχεδόν τίποτα, αλλά συγκεντρώνοντας μια βαθμολογία αρκετά
καλή ώστε να μη χάνω χρονιά. Τελικά, αποφοίτησα με πτυχίο λο-
γιστή, το οποίο δεν είχα σκοπό να αξιοποιήσω, και με χρέος
40.000 δολαρίων από φοιτητικά δάνεια.
Η όλη εικόνα δεν ήταν και πολύ όμορφη. Ήμουν είκοσι τριών
χρόνων, ζύγιζα τουλάχιστον δέκα κιλά κάτω του φυσιολογικού
και ήμουν χλωμός εξαιτίας των ναρκωτικών. Είχα γίνει το μαύρο
πρόβατο της οικογένειάς μου. Παρά τις προηγούμενες δηλώσεις
μου ότι ήθελα να γίνω πλούσιος, κατέληξα να μην έχω ικανότητες,
αυτοσεβασμό και προσανατολισμό. Κατάφερα να προσληφθώ σε
