Basic HTML Version
Κεφάλαιο
Το θεωρητικό πλαίσιο
της δημόσιας λογιστικής
2.1. Ιστορική ανασκόπηση
Το ζήτημα του θεωρητικού πλαισίου της λογιστικής, όπως τείνει να καθιερωθεί παγκόσμια,
άρχισε να τίθεται από τις ΗΠΑ και επεκτάθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο μέσα από τις εργα-
σίες των αμερικανικών λογιστικών επιτροπών, κανόνων και προτύπων
1
. Τα κύρια στάδια
στην εξέλιξη της θεωρίας της λογιστικής θεωρείται πως είναι:
1.
Το επαγγελματικό και επαγωγικό
2
στάδιο, από το 1930 ως το 1950, όπου το American
Institute of Certified Public Accountants (AICPA) είχε τον καθοριστικό ρόλο. Ο πλέον
διαδεδομένος ορισμός της λογιστικής, που αναπτύχθηκε το 1941 από το ΑICPA, όριζε
τη λογιστική ως την τέχνη της εγγραφής, ταξινόμησης, και γενίκευσης με εύληπτο τρόπο
και σε όρους χρήματος, των συναλλαγών και των γεγονότων που είναι μερικώς τουλάχι-
στον χρηματοοικονομικού χαρακτήρα και ως εκ τούτου ερμηνεύουν τα αποτελέσματα.
Μεγάλη έμφαση δινόταν στις ικανότητες και στην εμπειρία των λογιστών, που μόνον
αυτοί μπορούσαν να εμφανίσουν τάξη στο χάος των σύνθετων επιχειρηματικών υποθέ-
σεων, ενώ οι χρήστες έπρεπε να προσαρμοσθούν στις υψηλές δεξιότητες του επαγγελμα-
τία λογιστή (Mumford, 1993).
2.
Το δογματικό στάδιο, από το 1960 ως το 1973, όπου αναπτύχθηκαν τα λογιστικά πρότυ-
πα από το Σώμα Λογιστικών Αρχών (Accounting Principles Board - ΑPB, USA). Η έμ-
1
Η μελέτη της Αμερικανικής Λογιστικής Επιτροπής το 1966 «A Statement Of Basic Accounting Theory”
(ASOBAT) είχε σημαντική επίδραση στη λογιστική τόσο του ιδιωτικού όσο και του δημόσιου τομέα.
2
Δηλαδή σύνθεση του όλου από το μέρος, όπως, π.χ. του ισολογισμού από τους λογαριασμούς.